Kookboekpraatjes vullen gaatjes!




Van K naar C en ik staat voor aap. Rara wie ben ik?

Vorig jaar heb ik mij in de buurt van Lissabon ingeschreven voor een cursus Portugees bij de lokale school voor voortgezet onderwijs. Jongelui tussen de 14 en 19 jaar worden hier in verschillende modules opgeleid voor toegang tot hoger onderwijs, en er wordt voortgezet  beroepsonderwijs geboden voor ouderen, zoals tandarts- of dokters-assistent, vreemde talen en vakken voor administratieve beroepen, Eerste Hulp, computergebruik e.d. Overdag de jongere leerlingen, die nog geen beroepskeuze gemaakt hebben en ‘s avonds de ouderen voor het onderwijs naast de lopende baan. Het is een fabriek gevoed door leerlingen die constant komen en gaan. Veel klassen zijn gevuld  van acht uur ‘s ochtends tot middernacht, in een schoolgebouw geschikt voor 1000 leerlingen. Het werd gebouwd in de late 60-er jaren, maar in Nederland zou het reeds 20 jaar geleden met de grond gelijkgemaakt zijn: daken lekken, houten vloeren liggen los, verlichting is slecht en van de loszittende, beschimmelde verf kun je kaas maken.
De cursus, die 35 euro kostte voor 150 uur onderwijs bleek achteraf een inburgeringscursus te zijn, bevolkt door o.a. Moldaviërs, Russen, Oekraïners, Bulgaren, Roemenen en Oezbekistanen, die hier ooit op de bonnefooi naartoe zijn gekomen. Voor enkele euros zwart zijn zij aan de slag zijn gegaan in de de bouw, het tuinonderhoud, de schoonmaak- en toeristenindustrie. Tot mijn verbazing bleek dat veel van deze mensen opleidingen hebben voor huis- of kinderarts, psychiater, chirurg, tandarts, legerofficier, universitair docent Engels, economie of wiskunde, en men is, naast het Portugees, ook aan het studeren voor het behalen van de papieren die nodig zijn voor het uitoefenen van het eigen beroep. Sommigen al vijf jaar of langer. Verder zijn er leden van de NATO, vaak officieren van zee- of luchtmacht: Turken, Italianen, Engelsen, Amerikanen, een enkele Nederlander. Een klein groepje leerlingen wordt gevormd door pensionistas: Duitsers, Nederlanders, Engelsen en Denen, die in de omgeving wonen. De laatste aanwijsbare groep bestaat uit buitenlandse echtgenotes van Portugese mannen, die hun levensgezellin ooit in een buitenland ontmoet hebben, door baan of andere omstandigheden. Dit zijn mijn favorieten, want vaak de meest originele persoonlijkheden. In het geval van mijn klas gaat het alleen al om een vrouw uit de Ivoorkust, een Chinese, een Russische, een Thaise, een Libanese, een Indonesische en een Filipijnse. Al met al kleurrijke groepen mensen, die met verbazingwekkende toewijding de lessen volgen. Die toewijding is beslist niet te danken aan de persoonlijke E.U. subsidie van € 4 euro per les, indien minimaal 90% van de lessen worden bijgewoond (en afgetekend per presentielijst), een totale som van uiteindelijk rond de 220/240 euro p.p. Ik vond het al raar dat ik bij inschrijving mijn bankrekeningnummer moest opgeven, want in typisch Portugese traditie was er niets op papier te vinden over de cursus en wisten de dames van de inschrijving géén verdere informatie te verstrekken, zelfs niet de datum van start!. Ook ik had de cursus gevonden door een toevallige tip van een voormalig student. Er moest een eindeloze lijst van eindeloze formulieren bij inschrijving aangeleverd worden, die de meest geduldige deelnemer op de proef zou stellen. Eindeloze paperassen die de a.s. cursist volledig correct moest invullen en tekenen, zelfs als de vragen ronduit niet ter zake deden, dubbel, of gewoon komisch idioot waren. Kortom, het normale circus dat moet plaatsvinden voordat er iets gebeurt in dit schrijnend bureaucratische land, waar de staat er vanuit gaat constant opgelicht te worden door zijn burgers. Daarnaast worden deze taken beheerd door nauwelijks opgeleide bureaucraten die, ieder voor zich, de wet anders lijken te interpreteren of geen dossier kunnen beheren.
Recentelijk hebben acht jonge vrouwen uit de examenklassen van de school, die in september een studie aan een van de Universiteiten van Lissabon gaan beginnen een avondbuffet georganiseerd. Deze leerlingen werden in december door onze Professora geronseld om te helpen met lesgeven, een slimme manier om hulp te krijgen waar anders geen budget voor is. Ieder van de inburgeraars en een aantal Portugese leerlingen en staf die mee wilde doen, werd geacht zich in te schrijven voor het meenemen van een nationaal gerecht. Mijn probleem was mij op te geven voor iets buiten de sfeer van pannenkoeken, poffertjes of zuurkool met banaan. En hutspot en gourmetten was al helemaal geen optie voor het tentoonstellen van de kwijnende Nederlandse eetcultuur. Mijn oplossing, op basis van wat ik nog in de voorraadkelder vond, was de Captain's Lunch, een nieuwe variatie op de kapucijnermaaltijd (de Hollandse Rijsttafel of Captain’s Dinner), die ik hier voor je opschrijf, maar binnenkort in één of andere verholen vorm overal op het Internet te vinden zal zijn, dankzij het plagiaatlegioen dat daar permanent parasiteert. En voor wat betreft het schoolfeestje kan ik melden dat aan het einde van de avond mijn bijdrage schoon op was, toen de lucht openbarstte en regenwater door het lekkende dak van de aula letterlijk onze enkels omspoelde. Ik kon niet volksdansen als de Portugezen en de Roemenen, niet zingen als de Oekraïners, niet op de balalaika spelen als de Rus, maar mijn bijdrage aan de Nederlandse cultuur mocht er zijn. Helaas heb ik nog steeds niet kunnen achterhalen hoe kapucijners heten in het Portugees!

 

 

 

Captains’ Dinner. (Wintergerecht?)

Iedereen heeft zijn voorkeur voor een eigen vorm van kapucijnermaaltijd. Aan boord van de Nederlandse vrachtschepen, waar ik als agent weleens méé at, was er vaak een ragout bij en soms naast de speklapjes een Sergeants- of Hofmeestersbal (gehaktbal), gekookte- en/of gebakken aardappelen, witte rijst, appelmoes e.d. In onze familie, door Indië en de Marine getekend, betekende dat kapucijners bestrooid met kerriepoeder, gebakken ui, rauwe ui, komkommer, sambal oelek, piccalilly, krokante spekjes, gehakte augurk en een spiegelei (mata sapi) bovenop. En soms een bak aangemaakte sla, apart.

 

 

Captain’s Lunch (Zomergerecht!) 

Voor 6-10 personen

Neem twee potten kapucijners (bv. Hak’s) van ± 450 gr uitlekgewicht, spoel de inhoud met vers water en laat in een vergiet een tijdje uitlekken. Hak in hele fijne blokjes: 2 kleine uien, 2 tot drie grote zoetzure augurken, 3 plakken ontschilde, rauwe knolselderij van 2 tot 3 mm dikte, 3-4 ontzade rode lomboks. Bak 3 grote gesneden uien tot glazig met wat olie en een grote theelepel kerriepoeder, bak 200 tot 250 gr (kleine) baconblokjes knapperig. Meng, na afkoelen, alle ingrediënten met een paar eetlepels tomatenpuree tot een gelijkmatige, smeuïge massa. Serveer als salade, eventueel met rijst of aardappelen. Als je vindt dat er nog iets anders bijhoort, als chutney, piccalilly, appelmoes, gebakken krieltjes of een spiegelei dan moet je dat vooral doen. Dan is het recept genoeg voor het grotere aantal eters. Je kunt dit gerecht ook maken van de restjes van een Dinner.

 

 

(Wonen in Portugal)



>> In de Global Village (1)
Hoe kosjer is koucher? (2) <<
Plaats een reactie

Peter Kwinten 24-07-2011 19:06
kapucijners = Pisum sativum, zie: http://pt.wikipedia.org/wiki/Ervilha

Ervilha = kapucijner!

Graag gedaan vriend!
Ervilha is een erwt, maar niet specifiek een kapucijner. Er heerst hier veel verschil van mening over. D.
h.m.degrote 24-06-2011 07:59
Darius, kan u mij vertellen waar die cursus precies is en waar ik mij kan inschrijven? Wij wonen hier al enige tijd (Vendas)en zijn opzoek naar een cursus die in ons AOW budget past. Mvd. Hans
Ik stuur dit weekeinde een email. Groet.D.
 
1-2 van de 2