Kookboekpraatjes vullen gaatjes!




Net terug na drie weken Kerstvakantie in de omstreken van Stanstead Abbotts in Hertfordshire, ten Noorden van Londen, was ik gisteren blij na terugkeer in Portugal de zon weer te zien en droge schoenen aan te kunnen trekken: na 18 dagen regen. Ik ben Anglofiel en net zo hartstochtelijk Francofiel, wat waarschijnlijk een duidelijke vingerwijzing is naar mijn gespleten persoonlijkheid en sterrenbeeld: Gemini. Noch de Fransen, noch de Engelsen vinden zelf dat deze tegenstrijdigheid mogelijk is; de Fransen vinden zichzelf té superieur om er een discussie aan te gunnen, terwijl de Engelsen menen dat deze geestestoestand net zo vreemd is als thee zonder melk. Ik schrijf "Engelsen" en niet "Britten", omdat ik weet dat Schotten over veel zaken anders denken. Een goede Schotse collega liet mij in het begin van onze samenwerking ooit weten, dat Nederlanders eigenlijk Schotten zijn "with the generosity squeezed out". Dat duidt tenminste op een band, zelfs al is het alleen maar de zuinigheid. Mijn Engelse schoonvader daarentegen, refereerde regelmatig aan mij, met vlijmscherpe humor, als "my daughter's overseas gentleman". Maar ik dwaal af.
Na lange tijd niet meer in Engeland geweest te zijn, vallen veel veranderingen op. Veel dichtgetimmerde winkels, in plaats waarvan tientallen onnodige coffee shops (die helaas allemaal veel te grote bakken walgelijk slappe kinderkoffie schenken in de stijl van concurrent Starbucks), kinderen in pubs (niet zo lang geleden taboe), restaurantpubs die de zieke naam Gastropub hebben aangenomen ("Eet hier een forse portie gastrites"), in meer restaurants dan ooit kun je eindelijk, vaker dan niet, goed eten (maar ook vaker dan niet onbetaalbaar), eindeloze shopping-centra (soms op slechts enkele minuten afstand van elkaar), bevolkt door eindeloze, meer van hetzelfde winkelketens. Alcohol werd belangrijk goedkoper in de afgelopen jaren, behalve in de pubs. Je wordt als vroeger overstelpt met een heerlijk aanbod (goede) shows en er is nog steeds plaats voor een vriendelijk woord of discussie met een onbekende. Vermijd in zo'n geval als het even kan de vraag waarom een Englishman walgt van het traditionele Spaanse stierengevecht, als de ultieme dierenbeulerij, beoefend door knoflook etende foreigners, maar tegelijkertijd de edele vossenjacht als een waardevolle, typisch Britse cultuuruiting ziet, die het Engelse hart met trots doet kloppen. Daarom moet deze sport weer legaal worden! De trein waarmee ik op een avond naar mijn appartementje reisde vanuit Londen, was ouderwets smerig en leek 17-de hands gekocht in een ver arm land; de Londense Underground daarentegen bleek eindelijk licht, snel en efficiënt. Wat verder sterk opviel, was dat Orwells 1984 eindelijk aangebroken is: nergens zie je zoveel camera's als in Groot-Brittanniē, niet alleen voor veiligheid of bewaking, maar ook om parkeerbonnen en verkeersboetes uit te delen op afstand.
De nieuwste trend met deze Kerst was het eten van kalkoen, gevuld met gans, gevuld met een eend, gevuld met een kip, gevuld met een duif o.i.d. Geloof mij: oneetbaar, omdat alle vogels een andere gaartijd hebben en elkaars smaak verzieken. De zielige homp in elkaar geschoven gevogelte die ik ergens mocht proeven, gemaakt volgens trots recept uit de late Middeleeuwen, kwam notabene van ALDI. Gelukkig had meneer Aldi de zwaan eromheen weggelaten. De simpele gans, die ik door mijn eigen Masterchef voorgezet kreeg op Kerstavond was op een lage temperatuur, gedurende acht uur in het grote fornuis van de showroom van de lokale AGA-winkel (je hebt connecties of je hebt ze niet!) tot perfecte staat gebracht.
De huidige, fascistische kalkoen is rap minder populair aan het worden, de malse gans is in opmars en de Christmas pudding is aan het verdwijnen. Het zal nog wel een decennia of twee duren, maar de jeugd wijst de ouderwetse, zware, gestoomde zuidvruchtenprak steeds vaker af, naar blijkt uit mijn gesprekken met diverse twenty en thirty somethings. En allemaal vertelden zij mij dat hun recente bruidstaarten niets met de traditionele Rich Fruitcake (hetzelfde als de Christmas Cake) te maken hadden, zoals die van hun voorvaderen. "In" is nu de cupcake-piramide of de luchtige sponge cake. Gelukkig worden bepaalde tradities nog steeds in ere gehouden en trokken mijn tafelgenoten en ik tijdens het diner vrolijk aan de gekleurde quasi klapsigaren (crackers), las ieder de flauwe woordgrappen van het niveau kinderspeelplaats voor en droeg iedereen zonder een spoor van gêne de lachwekkende crêpepapieren Kerstkroon uit de cracker, met nog lachwekkendere ernst.
Zie een Fransman dat eens doen.

I love the English!

Ik wens iedereen een gelukkig en gezond 2013.


Mocht je een paar dagen in Hertfordshire willen verblijven, in de omgeving van S.A./Ware/Hertford, op 10 minuten lopen van het station en minder dan een uur reizen naar het centrum van London met openbaar vervoer, in een modern appartementje met keuken, goede douche, wifi, was-en droogmachines etc, voor een méér dan redelijke prijs, kijk dan op

www.rectoryhall.co.uk

Er is een lokale busdienst van Stansted Airport naar het dorp St. Margaret's-Stanstead Abbotts

Ga dan ook eens uitgebreid Mezze eten met een prima Turkse witte wijn voor een bescheiden prijsje, in het Turkse restaurant Café Gallipoli, te Islington, op korte afstand van Angel Tube Station.

http://cafegallipoli.com

 

Bacon Sani

Hoeveel of hoe vaak je reist, je komt altijd nieuwe culinaire verrassingen tegen, zelfs binnen een vergelijkbare cultuur. Waar ik op doel is bijvoorbeeld de Oostenrijkse Spezie. We kennen allemaal Cola en Fanta. Oostenrijkers drinken een oorspronkelijk eigen mengsel  van die twee, dat Spezie heet en tegenwoordig kant en klaar in flessen op de markt gebracht wordt. Gelukkig wordt het bocht niet geëxporteerd.
Kun je het een bezoeker aan Nederland kwalijk nemen dat hij geen flauw idee heeft wat een broodje kapsalon is? Of een berenklauw? Zelfs als je uitlegt wát het is, zal de betreffende toerist bij voorkeur een broodje kaas vragen. Is die toerist een Engelsman, laat hem dan liever niet weten dat het door hem gekozen broodje rookvlees waarschijnlijk paardenrookvlees is, een normaal verschijnsel in Nederland, maar wettelijk verboden in het V.K. Paarden zijn bij wet even oneetbaar als een vos.
Een Bacon Sani (sani is slang voor sandwich) is een bekende lekkernij in de Britse Greasy Spoon-wereld, de onduidelijke langs-de-kant-van-de-weg eettentjes, die gelukkig veelal wegens gebrek aan wettelijke hygiëne aan het uitsterven zijn. Sommige sandwichwinkels van iets betere standing hebben sani's op het menu, maar soms moet je zoeken. Het is eenvoudigweg een sandwich met een paar  plakken gebakken spek, wat spekvet en een scheut Worchestershire sauce. Wat ketchup mag; een flinke smeer Marmite mag ook. Bacon (in verschillende soorten) is een ongeslagen specialiteit van Engeland, (vaak exclusief geïmporteerd uit Denemarken), maar geen buitenlander weet dat, als men er niet heeft gewoond of er tenminste één Engels ontbijt heeft gegeten. Ons waterige spek kan er niet aan tippen. Als ik jou was zou ik een een paar plakken Zeeuws spek gebruiken, voorzichtig opgewarmd, niet gebakken. Vooral zonder Worchester sauce of ketchup. Zo'n Nederlandse versie verdient een plaats in de betere broodjeszaak.
Een luxere sandwichkeuze, die in Engeland vaak op het menu staat, doch desondanks voor veel bezoekers een onbekende is, is de Coronation Chicken Sandwich. Daarover, en over Worchestershire sauce, binnenkort meer.  



Kafka (3) <<
Plaats een reactie

Nog geen toevoegingen aanwezig.